Saturday, November 22, 2008

Life is too short..

วันพฤหัสฯที่ผ่านมาได้ดูอีกเทปนึงของเจาะใจที่น่าประทับใจ
เรื่องราวของน้องนรุตม์ทำให้ชวนนึกถึง 1 litre of tears
คนในวัยที่มีความฝันแต่กลับต้องพบอุปสรรคแต่น้องเข้มแข็งมาก(พ่อแม่น้องด้วย)
นั่งดูไปซับน้ำตาไปเกือบทั้งรายการ
ใครไม่ได้ดูนี่ขอภูมิใจนำเสนอให้ไปหามาดูกัน http://www.me.in.th/Live

เรื่องเศร้ากว่านั้นคือเมื่อวานได้ข่าวต่อว่าน้องไปสบายแล้ว..
ชีวิตคนเราช่างสั้นนัก... ขอให้น้องฝันดี..

Labels: ,

Thursday, June 14, 2007

ไม่ผ่าน...

วันนี้ขึ้นรถเมล์กลับบ้านหอบกระเป๋าแลปทอปใบใหญ่ ใจมุ่งมั่น
แต่ร่างกายและหน้าตาโทรมได้ที่....

จังหวะที่ได้ยินเสียงกระบอกกระทบเหรียญดังใกล้เข้ามา..
ก็หันไปสบตาพี่เค้า...

คุณพี่กระเป๋า : "ไม่ผ่านหมอชิตนะน้อง"
น้องผู้โดยสาร : " : | !?!?!"

คุณพี่กระเป๋า : "น้องจะไปไหน ... ไม่ผ่านหมอชิตนะน้อง !!!!!"
น้องผู้โดยสาร : "เอ่อ.. ซอย... ค่ะ..- -" "

เค้าดูออกด้วยว่าเราเป็นสาวบ้านนอกที่เข้ามาแสวงโชคในเมืองหลวงอ๊ะ ^^"

Labels:

Tuesday, October 24, 2006

ข้อคิดดี ๆ ที่เพื่อจะทำให้ชีวิตที่เซ็ง ๆ มันจะดีขึ้นมานิดหนึ่ง

ไปอ่านเจอมาจาก blog ของพี่คนนึง .. ถึงแม้จะเป็นเรื่อง fwd mail ทั่วๆไป
มันก็ทำให้ชีวิตที่เซ็งๆมันดีขึ้นมานิดนึงได้จริงๆ..

========================================
ข้อคิดดี ๆ ที่เพื่อจะทำให้ชีวิตที่เซ็ง ๆ มันจะดีขึ้นมานิดหนึ่ง

บางคนแอบรักเขา ซุ่มเลิฟอยู่อย่างนั้นปล่อยให้ความรู้สึกที่ดีลอยไปหาคนอื่น

แต่กลับปล่อยให้ใจตัวเองเหลืออยู่แต่ความรู้สึกต่ำต้อยได้ทุกวัน ทุกวัน

บางคนกินทิฐิเป็นอาหาร เก๊กใส่กันไปวัน ๆ ต่างฝ่ายต่างรอให้อีกฝ่ายง้อ

มึงแน่ กูแน่ งอนการกุศล ประชดทำลายสถิติ เชิดหยิ่งชิงชนะเลิศ....ไอ้บ้า

และอีกหลายคนนิยมกิจกรรม "ฆ่าเวลา" ชีวิตมันว่างจัด ขนาดต้องฆ่าเวลากันเลย

บอกตรง ๆ เห็นแล้วอยากตบกบาล

เอ็งกำลังทำลายทรัพย์สินที่มีค่าที่สุดที่มนุษย์ทุกคนพึงจะมี


อีกหน่อยเราก็ตายจากกัน...แล้วนะ ลองคิดแบบนี้บ้าง ใช่แล้ว....

เราจะเกิดความเสียดายเพราะเหลืออีกหมื่นแสนล้านที่เรายังไม่ได้ทำ

ตายได้ไง หากฝันไม่สำเร็จ ไม่ได้หมายความว่าเราจะไม่ยอมตาย แต่ให้รีบทำทุกอย่างก่อนที่จะตาย

... ซึ่งจะเป็นวันไหนก็ไม่รู้ และในเมื่อเราไม่รู้ว่าเมื่อไหร่....

มาเตรียมการรอรับวาระสุดท้ายของเราดีกว่า

เอาแบบตายวันตายพรุ่งก็จะได้นอนตายตาหลับใช้ชีวิตโดยคิดซะว่า....พรุ่งนี้ฉันจะตายแล้ว

ทำงานในสิ่งที่เรารักเสมือนว่าเราจะไม่ได้ทำมันอีก

ตามความฝันของเราไปสุดโต่ง...ต้องรีบแล้วเดี๋ยวตายนะ..เตือนแล้วไง

รักให้หมดใจ บอกเขาไปทั้งหมดที่ความรู้สึกมี ส่วนจะรักหรือไม่รักกู

ไม่สนว้อย...เพราะพรุ่งนี้ชั้น (อาจจะ) ตายแล้ว

ใช้เวลา (ที่อาจจะ) สุดท้ายที่มีต่อกันไว้ กอดกันเหมือนว่านี่เป็นกอดครั้งสุดท้ายของเรา

นุ่มนวลที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะอย่างน้อย ๆ

เราจะได้มีสีหน้าที่ยิ้มแย้มตอนให้สัมภาษณ์ยมบาล......


คนข้างบ้านเดินแป้นแล้นมาบอกข่าวดี ลูกสาววัย 23 กำลังจะแต่งงานในมือมีซองสีชมพูพร้อมการ์ด

ลูกสาวอยู่ต่างจังหวัดกับคู่หมั้น แม่เลยต้องมาแจกการ์ดเอง

เมื่อกี๊ว่าที่เจ้าสาวเพิ่งโทรมาปรึกษาแม่เรื่องชุดแต่งงาน.........

หลังจากนั้น 3 ชั่วโมง เธอตาย....... แต่กว่าคนเป็นแม่จะรู้ข่าวร้าย ก็ปาไป 5 วัน

ซองในมือผม กลายเป็นเงินช่วยงานศพ ช่อดอกไม้ กลายเป็นพวงหรีด

และทั้งหมดกลายเป็นแรงบันดาลใจที่อยากจะบอกว่าอีกหน่อยเราก็ตายจากกัน.....แล้วนะ

อ้าว....รู้งี้ยังจะมาอ้อยสร้อยอะไรกันอีก

รีบแยกย้ายไปใช้เวลาที่เราเหลืออยู่ไปทำทุกอย่างที่เรายังไม่ได้ทำ

เดี๋ยวตายซะก่อน....เสียดายแย่

Labels: